Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

W pustyni i w puszczy - Motyw przyrody

Przyroda to niezwykle ważny element powieści Sienkiewicza. Autor opisuje przyrodę afrykańską z niezwykłą dokładnością. Badacze twórczości polskiego Noblisty doszukali się na kartach książki ponad 150 nazw różnych gatunków roślin i mniej więcej tyle samo nazw gatunków zwierząt - wszystkie autentyczne.

Przyroda odgrywa istotną rolę w życiu i przygodach bohaterów powieści. Staś zabija najgroźniejszego przedstawiciela fauny afrykańskiej – lwa, by ratować życie swoje i swej małej towarzyszki. Nel karmi wielkiego afrykańskiego słonia, który został uwięziony w rozpadlinie skalnej. Dzieci ratują zwierzę z pułapki, ucząc się przy tym odpowiedzialności za drugą istotę. Najwierniejszym przyjacielem dzieci jest pies Saba – mastif angielski. Pies w wielu okolicznościach pomaga parze małych przyjaciół – ostrzega przed niebezpieczeństwem, ratuje z opresji, bawi się, rozśmiesza, ale także otacza opieką i broni.

Czasem przyroda staje po stronie człowieka, częściej jest przeciwko niemu. Wśród rozłożystych drzew dzieci znajdują schronienie, ale burza piaskowa o mały włos ich nie zabija. Doskonale charakter przyrody afrykańskiej oddają słowa Stasia: „No! Widzieliśmy coś takiego, czego nie widziały nigdy oczy żadnego Europejczyka. I wiesz co myślę – że jeśli dojdziemy szczęśliwie do oceanu, to nikt nam nie uwierzy, gdy powiem, że są w Afryce słonie wodne”.

Afryka przedstawiona przez polskiego noblistę to kontynent egzotyczny i jednocześnie niebezpieczny. Czytelnik odkrywa na kartach powieści lokalne zwyczaje, poznaje nieznaną przyrodę, odwiedza egzotyczne miasta i kraje, których nazwy brzmią baśniowo – Port-Said, Chartum, Omdurman, Egipt, Sudan, El-Fajum. Dokładne opisy różnych tradycyjnych zachowań plemion afrykańskich zawdzięczamy niezwykle żmudnej pracy Sienkiewicza, który podczas pobytu w